piwik


7 najczęstszych fobii

Fobia to paraliżujący, irracjonalny strach przed czymś co nie stanowi zazwyczaj żadnego zagrożenia. Przyczyną są najczęściej traumatyczne doświadczenia z dzieciństwa. Gdy dziecko było np. za karę zamykane w ciemnym pokoju, albo pogryzione przez psa. Niekiedy malec dziedziczy lęk po rodzicach, jak to zazwyczaj bywa ze strachem przed dentystą. Fobia u dojrzałych osób pojawia się rzadziej i jest zazwyczaj wywołana jakimś dramatycznym wydarzeniem np. wypadkiem samochodowym.

Od obawy po paniczny strach

Skala odczuwania fobii może być bardzo różna, od niewielkich obaw po paraliżujące przerażenie, któremu towarzyszy wiele objawów zarówno psychicznych, jak i somatycznych. Do tych pierwszych należy oprócz wszechogarniającej paniki, chęć natychmiastowej ucieczki, jak najdalej od przyczyny lęku. Jednocześnie chory jest świadomy bezsensowności własnej reakcji, nad którą nie potrafi zapanować. Tym doznaniom towarzyszą objawy ze strony organizmu, czyli suchość w ustach, naprzemienne uderzenia zimna lub gorąca, drżenie rąk lub ich pocenie się, czy bóle brzucha. Bardzo często pojawia się także ból w klatce piersiowej, walące jak młot serce, czy drętwienie kończyn.

Można się wyleczyć

7 najczęstszych fobiiNa szczęście fobie są całkowicie uleczalne. Niestety, osoba dotknięta panicznym lękiem nie może sobie poradzić sama, dlatego konieczna jest wizyta u specjalisty. Psycholog doradzi tzw. odwrażliwianie, odwrażliwianie w wyobraźni lub terapię implozywną. Pierwsza polega na nauce odprężenia podczas kontaktu z czynnikiem wywołującym fobię. Druga to panowanie nad lękiem najpierw poprzez wyobrażanie sobie sytuacji przyprawiających o lęk. Dopiero po „przepracowaniu” trudnych sytuacji następuje konfrontacja w rzeczywistości. Ostatni rodzaj leczenia przypomina uczenie pływania przez wrzucenie na głęboką wodę. Chory jest bezpośrednio konfrontowany z sytuacją wywołującą lęk. Długość oraz intensywność doznań jest bardzo indywidualną kwestią, ale terapia ma przekonać pacjenta, że to co wzbudza w nim tak wielkie emocje jest w rzeczywistości czymś całkowicie niegroźnym. O oto najbardziej rozpowszechnione fobie

Agorafobia, czyli lęk przed przestrzenią

Cierpi na nią niemal 5 proc. populacji. Objawia się nie tylko lękiem przed otwartymi przestrzeniami, sklepami czy dworcami ściśle związanymi z miastem, ale również przed otwartymi przestrzeniami pozamiejskimi.

Arachnofobia, czyli lęk przed pająkami

Należy obok agorafobii do jednego z najczęściej spotykanych stanów lekowych. Paraliżujący strach ogarnia osobę dotkniętą ta przypadlością nie tylko na widok pająka, ale również podczas spotkania z innymi bezkręgowcami przypominającymi pająki. Powodem bywa zazwyczaj przykre doświadczenie z dzieciństwa, gdy dziecko spotkało wyjątkowo obrzydliwego pająka lub wręcz było nim straszone.

Dentofobia, czyli lęk przed dentystą

Co czwarta osoba odczuwa strach przed wizytą w gabinecie stomatologicznym. Najczęściej ten strach został przejęty od rodziców, w niewielu przypadkach został wywołany przez bolesne doświadczenia w gabinecie dentystycznym. Stany lękowe wywołuje nie tylko charakterystyczny dźwięk narzędzi, ale także specyficzny zapach, a nawet dotyk lekarza.

Awiatofobia, czyli lęk przed lataniem

Wywołany jest przede wszystkim poprzez brak wiedzy na temat obowiązujących procedur lotniczych oraz strach przed utratą kontroli lub poczucia braku bezpieczeństwa wynikającego z faktu, że naturalnym środowiskiem człowieka jest ziemia.

Klaustrofobia, czyli lęk przed zamkniętymi pomieszczeniami

Cierpi na nią 10 proc. ludzkości. Objawia się strachem przed ciasnymi, zamkniętymi pomieszczeniami takimi jak np. winda. Strach przed lataniem może być jednym z rodzajów klaustrofobii.

Nyktofobia, czyli lęk przed ciemnością

Jest zazwyczaj spowodowana strachem wyniesionym z dzieciństwa, ale może być również wywołana złymi doświadczeniami, takimi jak wieczorny napad, u dorosłych. Zazwyczaj chory wyobraża sobie, że w nocy może się przydarzyć coś bardzo złego, czego z pewnością nie doświadczy w ciągu dnia.

Brontofobia, czyli lęk przed burzą

Zazwyczaj obawiają się jej dzieci i psy, ale również u niektórych dorosłych może wywoływać paniczny strach. Najczęściej odpowiedzialne za to są opowieści z dzieciństwa o tym, jak wielkie szkody morze wywołać nawałnica lub osobiste doświadczenia podczas burzy albo trąby powietrznej.