piwik


Astygmatyzm

Astygmatyzm uchodzi za jedną z najczęściej odnotowywanych wad wzroku. Osoba cierpiąca na astygmatyzm boryka się z nieostrym widzeniem otoczenia, co wiąże się najczęściej z wadliwym wykształceniem rogówki lub soczewki. Medycyna na szczęście zna skuteczne sposoby korygowania i eliminowania wad wzroku takich jak astygmatyzm. Dowiedz się jakie są przyczyny astygmatyzmu i jak można go leczyć?

Przyczyny i rodzaje astygmatyzmu

astygmatyzmAstygmatyzm nazywany jest również niezbornością soczewkową lub rogówkową. W dużym uproszczeniu jest to wada wzroku, która odznacza się zaburzoną symetrią obrotową oka. W zdrowym, prawidłowo uformowanym i wykształconym oku, wszystkie jego elementy optyczne są względem siebie symetryczne, co sprawia, że koniec końców na siatkówce powstaje jeden ostry obraz. Zaburzenia symetrii natomiast prowadzą do powstawania obrazu, który jest zamazany najczęściej w pewnych określonych obszarach widzenia. Jak już wspomniano wcześniej astygmatyzm ma najczęściej związek z błędnym wykształceniem rogówki lub też soczewki. Statystycznie częściej występującą wadą jest niezborność rogówkowa. Astygmatyzm rogówkowy wiąże się z nieregularnym kształtem rogówki, która jest rozciągnięta w którejś z osi – albo poziomej, albo pionowej i przez to daje nieostry obraz. Natomiast u części pacjentów stwierdzono, że astygmatyzm jest bezpośrednio związany z nieprawidłowym kształtem soczewki, niemniej są stosunkowo rzadko odnotowywane przypadki. Warto tutaj wspomnieć o tym, że niekiedy urazy mechaniczne oka i uszkodzenie rogówki, mogą być przyczyną rozwinięcia się i wystąpienia tzw. astygmatyzmu nieregularnego. W sytuacji tego typu w oku pacjenta występuje wiele osi optycznych, przez co nie ma możliwości zastosowania okularów korekcyjnych. Poza astygmatyzmem nieregularnym wyróżnić można jeszcze astygmatyzm regularny, gdzie da się wyodrębnić dwa wyraźne przekroje, w których rogówka pacjenta odznacza się wyraźnie różną mocą zbierającą. Wiedza tego rodzaju pozwala na dobór i zastosowanie odpowiednich okularów korekcyjnych. Poza tym astygmatyzm dzieli się jeszcze w zależności od zaawansowania wady wzroku od wady stosunkowo niewielkiej tj, astygmatyzmu niskiego, poprzez astygmatyzm średni i wysoki, aż po astygmatyzm bardzo wysoki. Do każdego z poziomów przypisana jest odpowiednia liczba dioptrii, czyli jednostek miary zdolności zbierającej układu optycznego. Przykładowo astygmatyzm średni odznacza się wadą wzroku na poziomie 1 – 2 dioptrii.

Objawy astygmatyzmu

Jako, że w astygmatyzmie mamy do czynienia z błędnym ogniskowaniem obrazu na siatkówce, przez co niekiedy powstają 2 lub więcej obrazów, pacjent odbiera to często jako obraz zamglony. Cechą charakterystyczną jest fakt, że często zamglenie i zamazanie obrazu objawia się w pewnym konkretnym obszarze widzenia. Astygmatyzm w wielu przypadkach wiąże się z jednoczesnym występowaniem innej wady wzroku – krótkowzroczności. Ponadto stwierdzono, że u astygmatyków zamglenie występuje i nieostrość widzenia występuje bez względu na odległość rzeczy obserwowanych. Do innych objawów astygmatyzmu zaliczyć można częste bóle głowy w czołowej jej części oraz uporczywe mruganie i tarcie oczu. Kontury często mają zamazany kształt. Cechą charakterystyczną u astygmatyka jest fakt, że widzi on wyraźniej albo kształty pionowe albo poziome.

Diagnoza i leczenie

Diagnozowanie astygmatyzmu odbywa się w obecności okulisty z wykorzystaniem specjalistycznych badań i sprzętu. Najczęściej podczas diagnozy astygmatyzmu wykorzystuje się badanie z użyciem keratoskopu oraz oftalmometru, zwanego inaczej keratometrem. Oftalmometr służy do pomiaru krzywizny przedniej powierzchni rogówki. W chwili obecnej za najdokładniejsze badanie pozwalające zdiagnozować astygmatyzm uchodzi badanie zwane wideokeratografii komupterowej. Wszystkie wyżej wymienione badania są bezbolesne dla pacjenta. W leczeniu astygmatyzmu wykorzystuje się okulary z soczewkami cylindrycznymi, a w przypadku astygmatyzmu nieregularnego zaleca się stosowanie specjalnych soczewek kontaktowych. W przypadku wysokiego astygmatyzmu wykorzystuje się tzw. twarde soczewki kontaktowe, zamiast ich miękkich odpowiedników. Ponadto w leczeniu astygmatyzmu wykorzystuje się niekiedy zabiegi operacyjne z wykorzystaniem technik laserowych np. metoda LASIK, czy PRK. Przy astygmatyzmie nieregularnym stosuje się również nakładanie specjalnych żelów bezpośrednio na rogówkę, które wyrównują jej powierzchnię. Ważne jest, aby astygmatyzm zdiagnozować jak najwcześniej i przystąpić do korygowania wady. Nieleczony wysoki astygmatyzm u dzieci, może prowadzić do zaburzeń czucia przestrzeni, a nawet do niedowidzenia na któreś z oczu. Nie lekceważmy zatem tej wady wzroku.