piwik


Leczenie ADHD u dzieci

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, zwany w skrócie ADHD, to zaburzenia, które według statystyk mogą dotyczyć nawet 8 % dzieci w wieku przedszkolnym, czy wczesnoszkolnym. Zaburzenia związane z nadpobudliwością dużo częściej występują w odniesieniu do chłopców, niż do dziewczyn i polegają one na wzmożonej impulsywności dziecka, przy jego nadruchliwości i dodatkowych problemach z koncentracją. Udział poszczególnych elementów może być różny, dlatego też wyróżnia się kilka typów ADHD, spośród których dominuje typ mieszany. Dziecko z zespołem nadpobudliwości może mieć poważne problemy zarówno w szkole, jak i w kontaktach z rodziną i rówieśnikami. Wcześnie postawiona diagnoza pozwala na możliwie szybkie podjęcie kroków zmierzających do zażegnania pojawiających się problemów. Jakie podejmuje się działania lecznicze w odniesieniu do dzieci, u których stwierdzono zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi?

Obraz dziecka cierpiącego na ADHD

Leczenie ADHD u dzieciDziecko cierpiące na zaburzenia związane z ADHD zazwyczaj cechują się zwiększoną ruchliwością i impulsywnością w stosunku do swoich rówieśników. Objawia się to tendencją do ciągłego biegania, często bez żadnego sensownego powodu, wtrącaniem się do rozmów, gadatliwością, ciągłym zwracaniem na siebie uwagi, czy niemożnością usiedzenia w jednym miejscu przez dłuższy czas. Dziecko takie ma też często problemy objawiające się niemożnością dokończenia działań, które już rozpoczęły. Wynika to z faktu, że bardzo łatwo ich uwaga zostaje odwrócona i skierowana w inne miejsce. To z kolei sprawia, że dzieciom z ADHD z trudnością przychodzi odrabianie zadań domowych, czy wykonywanie konkretnych działań na lekcjach, czy w przedszkolu. Nieleczone ADHD prowadzi zatem do wciąż narastającej niechęci do szkoły, co przekłada się dodatkowo na wyniki w nauce, a w konsekwencji może zamykać pewne ścieżki rozwojowe dla dziecka w przyszłości.

W jaki sposób leczy się ADHD?

Żeby leczyć zespół nadpobudliwości trzeba przede wszystkim zrozumieć i przyjąć samą istotę zaburzeń. W społeczeństwa wciąż pokutuje sposób myślenia, gdzie dziecko cierpiące na ADHD utożsamiane jest z przysłowiowym „łobuziakiem”, czy „rozrabiaką”, który nie potrafi usiedzieć na miejscu i rozbija wszystkie zajęcia w grupie. Zatem pierwszym krokiem w leczeniu ADHD jest zrozumienie przez najbliższe otoczenie dziecka, że jego zachowanie nie jest w pełni zależne od świadomości malucha. On zazwyczaj wie, że postępuje niewłaściwie, lecz nie jest w stanie nad tym zapanować, przez co jego samoocena często jest niska. Terapia lecznicza ma celu przede wszystkim nauczenie dziecka odpowiednich wzorców zachowań oraz złagodzenie objawów towarzyszących zespołowi nadpobudliwości. Jest to proces złożony i długotrwały, w którym ważną rolę odgrywa nie tylko sam chory, ale również jego rodzina, najbliższe otocznie (rówieśnicy), nauczyciele i specjaliści w postaci np. psychologa, psychiatry, czy logopedy.  Istnieje bardzo wiele metod terapeutycznych, spośród których warto wyróżnić terapię behawioralną, czy trening zastępowania agresji.

Terapia behawioralna ADHD polega na rozbudowanym wykorzystaniu systemu nagród i kar. Ogromną rolę odgrywają tutaj rodzice, którzy mają największy wpływ na dziecko. Najpierw należy dziecku zobrazować właściwe modele postępowania w konkretnych sytuacjach. Najlepiej samemu zaprezentować dziecku sposób zachowania, a następnie nagradzać je przy każdym prawidłowym odruchu. System kar i nagród świetnie utrwala właściwe wzorce, jednakże aby był skuteczny rodzice muszą się wykazać żelazną dyscypliną. Polecenia wydawane dziecku powinny być jasno sprecyzowane i skonkretyzowane, tak by nie pozostawiały pola dla błędnej interpretacji.

Z kolei trening zastępowania agresji, wykorzystywany jest w sytuacjach, kiedy nasze dziecko nagminnie przejawia agresywne zachowania zarówno w środowisku swoich rówieśników, jak i w domu. Działania te polegają na promowaniu u dziecka zachowań prospołecznych. Ponadto często w szkołach często organizowane są zajęcia wyrównawcze, których odpowiedni charakter daje możliwość nadrobienia zaległości i zrozumienia poruszanych tematów. Zajęcia te zazwyczaj prowadzone są w niewielkich grupach, lub mają charakter indywidualny, dzięki czemu dziecku cierpiącemu na ADHD łatwiej o koncentrację.

Osobną kwestią jest stosowanie leków farmakologicznych. Lekarze zazwyczaj nie zalecają stosowania farmakoterapii u dzieci, a to dlatego, że dzieci są bardziej podatne na zmiany nawyków, dzięki czemu różnego rodzaju psychoterapie przynoszą tutaj bardzo pozytywny efekt. Leki stosuje się jedynie w cięższych przypadkach, lub u osób dorosłych. Pamiętajmy, że nad całością procesu leczniczego powinien czuwać lekarz, który w miarę rozwoju sytuacji będzie modyfikował program terapeutyczny. Tylko na jego zalecenie można próbować wdrożenia leków. Sami też jako rodzice, czytajmy jak najwięcej na temat ADHD i starajmy się jak najlepiej zrozumieć tą chorobę, a przez to i nasze dziecko.