piwik


Naucz dziecko mówić „NIE”

Nikt z nas nie rodzi się z umiejętnością odmawiania. To szuka, której trzeba się nauczyć, a edukacja szkolna niestety nie przewidział w swoim programie nauczania przedmiotu: asertywność. Te lekcje musimy odrobić z własnymi dziećmi, a przy okazji czasami sami musimy przejść odpowiedni kurs.

naucz dziecko asertywnościWszystkie nasze relacje z innymi, także relacje z rodziną są wskazówką dla dziecka jak postępować. Jeżeli my same zgadzamy się, by inni ludzie wchodzili nam na głowę, pomagali nawet wtedy, gdy tego nie potrzebujemy, dziecko to obserwuje i bierze przykład. Wielu rodziców dostrzega potrzebę uczenia dziecka asertywności dopiero wtedy, gdy wkracza w wiek dorastania. Szczególnie w tym okresie ta umiejętność okazuje się bardzo potrzebna, bowiem młodzi ludzie są szczególnie podatni na wpływ grupy. Tym bardziej, że ponad połowę dnia spędzają z rówieśnikami i w ich towarzystwie czują się najszczęśliwsi. Grupa stanowi dla nich wsparcie, pozwala nabrać przekonania o własnej wartości, czuć się zrozumianym, daje poczucie przynależności. Dzięki grupie młody człowiek może wypróbować nowe role. Wpływ koleżanek i kolegów jest najsilniejszy w takich kwestiach jak sposób ubierania, szkoła, ale też alkohol, narkotyki czy tytoń. Wpływ może być siłą konstruktywną lub destrukcyjną.

Nic w tym dziwnego, że rodzice szukają sposobu na przekonanie dziecka , że warto czasami przeciwstawić się grupie. Nie zauważają jednak najważniejszej rzeczy, że w kształtowaniu mocnego charakteru najważniejszy jest własny przykład.

Chcąc nauczyć dziecko, jak nie ulegać wpływom innym sami musimy się przed nimi umieć bronić. A nie ulega innym ten, kto umie wyrażać swoje uczucia, myśli i życzenia, kto czuje, że ma prawo do wyznaczania swoich granic , kto zna własną wartość. Asertywność kształtuje się przez wzmacnianie dobrych stron dziecka, pochwał i obdarzania zaufaniem. Zabijana jest przez nieustanną krytykę, wyśmiewanie, porównywanie z innymi, niedocenianie lub pomniejszanie osiągnięć.

Człowiek asertywny bezpośrednio mówi o swoich uczuciach i życzeniach, mówi wprost i otwarcie o swoich potrzebach. Asertywności powinniśmy uczyć dzieci od pierwszych spotkań w piaskownicy i awantury o zabawki.

Naucz swoje dziecko:

  1. Wyrażać swoje pragnienia, potrzeby i oczekiwania w bezpośredni i zrozumiały sposób. Dziecko będzie nas w tym naśladować.
  2. Wzmacniaj poczucie własnej wartości poprzez podkreślanie mocnych stron dziecka.
  3. Jasno wyznaczaj dziecko granice postępowania. Nie rob wyjątków – bo granice się zaczną zacierać.
  4. Wydawaj dziecku polecenia, które zawierają użyteczne informacje, np. Powiedz Oli, aby nie obrażała cię, bo tego nie lubisz.
  5. Przyznaj się przed dzieckiem do własnych uczuć wobec dziecka i wyrażaj je. Powiedz: Jestem zła, kiedy wtrącasz się w rozmowy dorosłych. Nie rób tego więcej.
  6. Okazuj dziecku szacunek i wymagaj przestrzegania ustalonych zasad.
  7. Bądź jednoznaczna. Czasem możesz namawiać malucha do dzielenia się, a jednocześnie obawiać się, że kolega np. popsuje drogą zabawkę. Dziecko odczuje twoje pomieszanie i nie będzie wiedziało, czego właściwie mama od niego oczekuje.
  8. Chwal dziecko za każdy przejaw uspołecznienia. Dla dziecka największą nagrodą są nasze pochwały i to one, a nie uczone wywody, najlepiej ukształtują pożądane postawy.