piwik


Nimfomania

Inaczej hiperseksualność, zaś w przypadku mężczyzn nazywana jest satyryzmem. To nadpobudliwość seksualna z koniecznością natychmiastowego jej zaspokojenia. Nie ma nic wspólnego z obiegowa opinią o niepohamowanym temperamencie partnera. Występuje zazwyczaj jako choroba towarzysząca innym chorobom.

Nieważne z kim

nimfomaniaNiepohamowana potrzeba natychmiastowego rozładowania napięcia seksualnego powoduje, że chora nie zwraca uwagi na to gdzie i z kim dojdzie do spełnienia. W przeciwieństwie do dojrzałych związków, w których liczy się wzajemne zaspokojenie i spełnienie potrzeb partnera, nimfomanka jest skupiona przede wszystkim na sobie. Nieważny jest erotyzm, czy gra wstępna, chora musi natychmiast dojść do celu. Dlatego nie potrafi wejść w trwałe związki, a jeśli tak, rozpadają się błyskawicznie z powodu chronicznej niewierności. Wszystkie myśli i działania nimfomanki oscylują niemal wyłącznie wokół seksu. To pociąga za sobą samotność, problemy z utrzymaniem pracy, a dodatkowo zagrożenie chorobami przenoszonymi drogą płciową wskutek mnogości przypadkowych partnerów.

Niedobre dzieciństwo

Psychologowie upatrują przyczyn w dzieciństwie, w domach gdzie seks był traktowany jako wymysł szatana, albo wręcz odwrotnie, gdy dochodziło do przemocy na tle seksualnym. Również poniżanie i odbieranie dziecku poczucia własnej wartości może skutkować nimfomanią. Tak naprawdę przyczyn może być wiele, również kompleksy i próba przełamania w ten sposób oporów przed nawiązywaniem kontaktów z płcią przeciwną. Choroba towarzyszy często stanom depresyjnym lub chorobom psychicznym. Oprócz przyczyn emocjonalnych, niekiedy nadmierne wydzielanie estrogenu może powodować takie objawy lub uszkodzenie mózgu.

 Psycholog pomoże

Leczenie wymaga wizyty u psychologa lub seksuologa ponieważ uzależnienie od seksu działa podobnie jak nałóg, pierwszym, najważniejszym krokiem jest uświadomienie sobie problemu. Leczenie jest niełatwe, ale przy dobrej woli chorej – skuteczne. Niekiedy wspomożeniem terapii jest leczenie farmakologiczne obniżające popęd lub leki przeciwdziałające depresji. Dobre rezultaty daje terapia grupowa polegająca na wzajemnym wsparciu i świadomości, że istnieją osoby o identycznych problemach.