piwik


Różyczka

Różyczka jest to choroba zakaźna wywoływana na skutek działania wirusa z rodziny togawirusów przenoszonego drogą kropelkową. Występuje najczęściej u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Ma stosunkowo łagodny przebieg, przy którym stosuje się leczenie objawowe. Po przebytej chorobie człowiek nabiera odporności chroniącej przed ponownymi atakami wirusa. W przypadku różyczki nie byłoby więc czym się przejmować, gdyby nie to, że choroba ta jest wyjątkowo niebezpieczna dla kobiet w ciąży i może doprowadzić nawet do poronienia.

Objawy

RóżyczkaJak już wcześniej wspomniano różyczka u dzieci ma zazwyczaj łagodny przebieg. Chorobę można rozpoznać po wysypce pojawiającej się na skórze dziecka – w pierwszej kolejności w okolicach głowy, a w późniejszej fazie na całym ciele. Wysypka ma postać drobnych różowawych plam, które występują na ciele chorego przez okres od 2 do 4 dni, po czym całkowicie zanikają nie zostawiając żadnych śladów na skórze. Czasem plamek na skórze jest tak wiele, że zlewają się one w jedną, tworząc duże czerwone przebarwienia na skórze. Niekiedy jednak zdarza się, że różyczka przebiega bez wysypki za to z towarzyszącą bardzo wysoką gorączką. Drugim z charakterystycznych objawów jest powiększenie węzłów chłonnych. Poza tym u chorego występuje szereg objawów niespecyficznych takich jak ból głowy, bóle mięśni, katar, kaszel, czy też biegunka.

Diagnozowanie

Zdiagnozowanie różyczki przy wystąpieniu wysypki nie jest trudne i lekarz zazwyczaj po wywiadzie i badaniu ogólnym pacjenta jest w stanie odróżnić tę chorobę od innych, przy których występują zmiany skórne (np. odra, ospa czy też reakcje alergiczne). W przypadku wątpliwości lekarz może zalecić wykonanie badania krwi.

Leczenie

Przy różyczce stosuje się jedynie leczenie objawowe. Z reguły chory pozostaje w domu do czasu ustąpienia objawów choroby. W tym czasie powinien możliwie dużo odpoczywać i przyjmować dużo płynów. W przypadku pojawienia się gorączki można stosować leki przeciwgorączkowe oraz zmniejszające uczucie bolesności w mięśniach. Okres zaraźliwości zaczyna się kilka dni przed wystąpieniem objawów choroby i kończy się do 5 dni po uwidocznieniu się wysypki. Do tego czasu chory powinien pozostawać w domu w celu ograniczenia możliwości dyspersji wirusa.

Niebezpieczeństwo dla kobiet w ciąży

Różyczka mimo swojego niepozornego charakteru i niskiej szkodliwości, stanowi poważne zagrożenie dla kobiet, będących w ciąży, które wcześniej nie chorowały na tą chorobę. Wynika to z faktu, że w przypadku zainfekowania wirusem kobiet ciężarnych może dojść do zarażenia wewnątrzmacicznego, które prowadzi do poronienia, obumarcia płodu lub urodzenia dziecka z wadami. Jeżeli zarażenie następuje w pierwszym etapie trwania ciąży, kiedy kształtują się narządy wewnętrzne u dziecka, wówczas noworodek może cierpieć na głuchotę, wodogłowie, czy padaczkę. Może mieć również problemy ze wzrokiem (np. jaskra), a także uszkodzenia ważnych narządów wewnętrznych, takich jak wątroba, czy serce. Jeżeli ciężarna zetknie się z osobą zarażoną wirusem różyczki, wówczas powinna zgłosić się do lekarza. Bezpośrednie podanie przeciwciał różyczki zmniejsza potencjalne ryzykop zainfekowania płodu o około 60 %.

Profilaktyka 

Obecnie istnieją szczepionki, które podawane są w wieku dziecięcym w celu uodpornienia organizmu na wystąpienie choroby. Początkowo szczepiono jedynie dziewczynki w celu ograniczenia możliwości wystąpienia choroby w okresie późniejszej ciąży, jednakże obecnie w Polsce istnieje powszechny obowiązek szczepienia dzieci w okresie 13-14 miesiąca życia szczepionką skojarzoną przeciwko odrze, śwince i różyczce. Szczepionka jest następnie ponawiana w 12 roku życia u dziewcząt oraz u chłopców, którzy nie zostali zaszczepieni przeciwko odrze w ramach tzw. szczepienia wyrównawczego.